βουνό

ουσιαστικό

1. Φυσική γεωμορφή της γήινης επιφάνειας που υψώνεται σημαντικά πάνω από το γύρω έδαφος, με κορυφές και πλαγιές.

Συνώνυμα

όρος οροσειρά βουνί λόφος κορυφή κορυφογραμμή βράχος υψώμα οροπέδιο βουνάκι βουνάρι ράχη σωρός γίγαντας εξοχή συσσώρευση ύψωμα

Αντώνυμα

πεδιάδα κάμπος κοιλάδα παραλία θάλασσα πέλαγος πεδίο αγρός λιβάδι λιμάνι προκυμαία συνοικισμός ψίχουλο

Παραδείγματα χρήσης

  • Το βουνό είναι καλυμμένο με χιόνι τον χειμώνα.
  • Πήγαμε στο βουνό για πεζοπορία το σαββατοκύριακο.
  • Τα βουνά της περιοχής προσελκύουν πολλούς ορειβάτες.
  • Έχω βουνό δουλειά να τελειώσω πριν τη Δευτέρα.
  • Ένα μικρό πρόβλημα του φαινόταν βουνό, αλλά τελικά το έλυσε.