βάραθρο

ουσιαστικό

1. Βαθύ, συνήθως απόκρημνο άνοιγμα στο έδαφος ή σε βράχο, που εκτείνεται κατακόρυφα προς τα κάτω σε μεγάλο βάθος.

2. Μεταφορικά, κατάσταση ή σημείο από όπου υπάρχει κίνδυνος μεγάλης απώλειας, πτώσης ή αδιεξόδου.

Συνώνυμα

άβυσσος χάσμα γκρεμός λάκκος φρεάτιο φρέαρ πήγαδι ρήγμα τρύπα φαράγγι χαράδρα κενό σκάμμα χαντάκι άνοιγμα χαραμάδα κοιλάδα βυθός όρυγμα

Αντώνυμα

έδαφος γη στεριά επιφάνεια πάτωμα πλατό κορυφή οροφή υψώμα πλάτωμα επίπεδο ύψωμα ανάχωμα

Παραδείγματα χρήσης

Το βάραθρο στο βουνό είναι πολύ βαθύ.
Ο ορειβάτης γλίστρησε και έπεσε στο βάραθρο.
Από το παράθυρο του αεροπλάνου φαινόταν ένα τεράστιο βάραθρο.
Οι συνέπειες της κρίσης έσπρωξαν την οικονομία στο βάραθρο.
Μετά τον χωρισμό, ένιωθε πως βυθιζόταν σε ένα βάραθρο.