κοίλωμα

ουσιαστικό

1. Εσοχή ή βύθισμα στην επιφάνεια ενός αντικειμένου ή σώματος που δημιουργεί κενό χώρο.

2. Εσωτερικός χώρος σε αντικείμενο ή οργανισμό, σχηματισμένος ως κοιλότητα ή αύλακας.

3. Χαμηλότερο ή βυθισμένο σημείο σε τοπογραφική επιφάνεια.

Συνώνυμα

κοιλότητα εσοχή κόγχη εγκοπή βύθισμα τρύπα λάκκος γούβα θύλακος αυλάκι όρυγμα κοιλιά σπήλαιο λαγούμι κοιλάδα

Αντώνυμα

εξόγκωμα προεξοχή κύρτωμα ύψωμα ανάγλυφο ανύψωμα πλατό κορυφή

Παραδείγματα χρήσης

Το κοίλωμα στο ξύλο γεμίστηκε με ρητίνη πριν το φινίρισμα.
Παρκάραμε προσεκτικά γιατί υπήρχε ένα βαθύ κοίλωμα στο δρόμο.
Ο οδοντίατρος εντόπισε ένα μικρό κοίλωμα στο πίσω δόντι και το έσκαψε.
Ένιωσα το κοίλωμα της παλάμης του όταν μου κράτησε το χέρι.
Της έμεινε ένα συναισθηματικό κοίλωμα μετά τον χωρισμό.
Το μικρό κοίλωμα στο κράνος απορρόφησε μέρος της πρόσκρουσης.