εκδίωξη

ουσιαστικό

1. Πράξη ή αποτέλεσμα του εξαναγκασμού προσώπου, ομάδας ή ζώου να εγκαταλείψει τόπο, θέση, ιδιοκτησία ή χώρα.

2. Γεγονός ή διαδικασία δημόσιου, πολιτικού ή στρατιωτικού χαρακτήρα που έχει ως σκοπό την απομάκρυνση προσώπων από θεσμική θέση ή περιοχή.

Συνώνυμα

διώξιμο αποπομπή αποβολή διωγμός εκπαραθύρωση εξορία απέλαση απόρριψη απώθηση αφορισμός απομάκρυνση εξώθηση ποινή απόλυση

Αντώνυμα

αποδοχή υποδοχή ένταξη ενσωμάτωση επανένταξη άσυλο εισαγωγή πρόσληψη επαναπρόσληψη επαναφορά κατοχή εγκατάσταση έλευση

Παραδείγματα χρήσης

Η εκδίωξη του προέδρου από το κόμμα προκάλεσε αναταραχή.
Η εκδίωξη της οικογένειας από το σπίτι κρίθηκε παράνομη.
Η εκδίωξη των μειονοτήτων αποτελεί ντροπή για την κοινωνία.
Η εκδίωξη των εισβολέων ολοκληρώθηκε πριν την αυγή.
Η εκδίωξη της διαφθοράς είναι βασικός στόχος της κυβέρνησης.