διωγμός

ουσιαστικό

1. Συστηματική εφαρμογή βίας, εκφοβισμού, περιορισμών ή άλλων επιβαρυντικών μέτρων εναντίον προσώπων ή ομάδων, με σκοπό την καταδίωξη, τον αποκλεισμό, την εξόντωση ή την εξαναγκαστική εκδίωξη λόγω ιδιότητας, πεποιθήσεων, καταγωγής ή πολιτικής τοποθέτησης.

Συνώνυμα

δίωξη καταδίωξη πογκρόμ καταπίεση καταστολή εκδίωξη διώξιμο κυνήγι παρενόχληση στοχοποίηση στιγματισμός εξόντωση εξορία απέλαση

Αντώνυμα

προστασία αποδοχή ανοχή ανεκτικότητα ασφάλεια άσυλο στήριξη υποστήριξη ειρήνη ελευθερία ενσωμάτωση αναγνώριση

Παραδείγματα χρήσης

Ο διωγμός των θρησκευτικών μειονοτήτων ήταν ανελέητος.
Δυστυχώς, πολλοί λαοί υπέστησαν διωγμούς στο παρελθόν.
Η κυβέρνηση κήρυξε διωγμό κατά της διαφθοράς.
Ο σκύλος ξεκίνησε το διωγμό του λαγού στο χωράφι.
Οι μαρτυρίες περιέγραφαν τον διωγμό των πολιτικών αντιπάλων.