διεφθαρμένος

επίθετο

1. Που έχει χάσει την ηθική ακεραιότητα και χρησιμοποιεί τη θέση, την εξουσία ή τις σχέσεις για ιδιωτικό όφελος μέσω δωροδοκιών, καταχρήσεων ή άλλων ανήθικων πρακτικών.

Συνώνυμα

διεφθαρτικός διαφθαρμένος χαλασμένος μολυσμένος σάπιος σαπισμένος φθαρμένος πουλημένος ξεπουλημένος διαπλεκόμενος ανήθικος δόλιος κακός αλλοιωμένος φθαρτός διεστραμμένος αχρείος αμαρτωλός ανυπόληπτος προδοτικός

Αντώνυμα

έντιμος τίμιος αδιάφθορος άμεμπτος ανεπίληπτος άφθαρτος αγνός αμόλυντος καθαρός ηθικός ακέραιος έμπιστος δίκαιος εμπιστεύσιμος ειλικρινής αξιοπρεπής

Παραδείγματα χρήσης

  • Ο πολιτικός κατηγορήθηκε ως διεφθαρμένος λόγω των δωροδοκιών.
  • Ο υπάλληλος φαινόταν διεφθαρμένος κι έτσι τον απέλυσαν.
  • Ο οργανισμός θεωρείται διεφθαρμένος μετά τις πρόσφατες αποκαλύψεις.
  • Ο σκληρός δίσκος είναι διεφθαρμένος και τα αρχεία δεν ανακτώνται.
  • Με τα χρόνια, ο δήμαρχος έγινε διεφθαρμένος από την εξουσία.