εξουσιοδότηση

ουσιαστικό

1. Πράξη ή έγγραφο με το οποίο ένα πρόσωπο αναθέτει σε άλλο την αρμοδιότητα να ενεργεί εξ ονόματός του ή για λογαριασμό του σε συγκεκριμένα θέματα.

2. Η εξουσία ή το δικαίωμα που χορηγείται με αυτήν την ανάθεση.

Συνώνυμα

πληρεξούσιο εξουσιοδοσία άδεια εξουσία εντολή εντολοδότηση ένταλμα δικαίωμα έγκριση ανάθεση παραχώρηση μεταβίβαση απονομή χαρτί νομιμοποίηση δικαιοδοσία

Αντώνυμα

ανάκληση ακύρωση άρση άρνηση απαγόρευση αφαίρεση στέρηση απόρριψη

Παραδείγματα χρήσης

  • Έδωσα εξουσιοδότηση στον δικηγόρο να υπογράψει τα συμβόλαια.
  • Η διευθύντρια έδωσε εξουσιοδότηση στον αναπληρωτή να πάρει αποφάσεις κατά την απουσία της.
  • Για να παραλάβεις το δέμα χρειάζεται γραπτή εξουσιοδότηση.
  • Η εξουσιοδότηση του έργου σε άλλο τμήμα επιτάχυνε την υλοποίηση.
  • Η εφαρμογή ζητά ψηφιακή εξουσιοδότηση για πρόσβαση στα προσωπικά δεδομένα.
  • Ανακάλεσα την εξουσιοδότηση μετά από νέες πληροφορίες.