καημός

ουσιαστικό

1. Έντονη, βαθιά και επίμονη εσωτερική θλίψη ή πόνος της ψυχής, που προκαλεί στενοχώρια και μελαγχολία.

2. Πικρή νοσταλγία ή λαχτάρα για κάτι ή κάποιον, με συναίσθημα ανεπούλωτου κενού.

3. Πηγή ή αιτία συνεχούς στενοχώριας και ψυχικής οδύνης.

Συνώνυμα

θλίψη λύπη οδύνη στεναχώρια μαράζι πόνος αγωνία βάσανο πένθος πίκρα μελαγχολία λαχτάρα στενοχώρια δυστυχία άλγος σπαραγμός θρήνος νοσταλγία πόθος αίσθημα

Αντώνυμα

χαρά ευτυχία ανακούφιση γαλήνη ηρεμία ικανοποίηση ευθυμία ευφορία

Παραδείγματα χρήσης

  • Ο καημός της απώλειας δεν έφυγε ποτέ από μέσα του.
  • Έχει καημό να ξαναδεί το παλιό του σπίτι.
  • Ο καημός για τα χαμένα χρόνια φαινόταν στα μάτια της.
  • Μικρός, ο καημός να μάθει μουσική τον ώθησε να προσπαθήσει πολύ.
  • Τον καημό της μοναξιάς τον έκρυβε πίσω από ένα χαμόγελο.