εργάτης

ουσιαστικό

1. Πρόσωπο που εκτελεί σωματική ή πνευματική εργασία, συνήθως για αμοιβή, σε τομέα παραγωγής, κατασκευών ή παροχής υπηρεσιών.

Συνώνυμα

εργαζόμενος απασχολούμενος εργατοτεχνίτης υπάλληλος τεχνίτης μάστορας δουλευταράς μεροκαματιάρης μισθωτός χειριστής οικοδόμος αγρότης βιοτέχνης

Αντώνυμα

εργοδότης αφεντικό άνεργος επιστάτης διευθυντής ιδιοκτήτης στέλεχος αστός ναύτης προϊστάμενος αφέντης πρίγκηπας διαχειριστής επόπτης εργολάβος επιχειρηματίας συνταξιούχος επενδυτής συντονιστής καλλιτέχνης ζωγράφος πρίγκιπας

Παραδείγματα χρήσης

  • Ο εργάτης στην οικοδομή φορούσε κράνος και γάντια.
  • Κάθε εργάτης στο εργοστάσιο είχε σαφείς οδηγίες ασφάλειας.
  • Ο πατέρας μου ήταν εργάτης και εργαζόταν πολλές ώρες για να συντηρήσει την οικογένεια.
  • Οι αγώνες των εργατών του λιμανιού βελτίωσαν τους μισθούς και τις συνθήκες εργασίας.
  • Στην αποικία μυρμηγκιών, κάθε εργάτης έχει συγκεκριμένο ρόλο.