εκπλήρωση

ουσιαστικό

1. Η διαδικασία ή το αποτέλεσμα του να εκπληρώνεται κάτι, όπως μια υποχρέωση, ένας όρος ή μια δέσμευση.

2. Η κατάσταση ή το αίσθημα ικανοποίησης που προκύπτει όταν επιτυγχάνεται ένας στόχος ή ικανοποιείται μια επιθυμία ή ανάγκη.

Συνώνυμα

ολοκλήρωση υλοποίηση πραγματοποίηση πραγμάτωση αποπεράτωση περάτωση εκτέλεση εφαρμογή επίτευξη τήρηση πλήρωση επιτυχία συμπλήρωση τελείωση ικανοποίηση συμμόρφωση κάλυψη πράξη

Αντώνυμα

αθέτηση παράλειψη εκκρεμότητα αποτυχία ακύρωση απογοήτευση αναβολή αδυναμία παρέκκλιση

Παραδείγματα χρήσης

  • Η εκπλήρωση των υποχρεώσεων είναι απαραίτητη για την πρόοδο.
  • Η εκπλήρωση του στόχου της ομάδας γιορτάστηκε με μεγάλο ενθουσιασμό.
  • Η εκπλήρωση των όρων της σύμβασης επιτρέπει την εκταμίευση των χρημάτων.
  • Ένιωσε εκπλήρωση μετά την ολοκλήρωση του προσωπικού του έργου.
  • Η εκπλήρωση των τυπικών διαδικασιών καθυστέρησε την έναρξη του προγράμματος.