δεσμώτης

ουσιαστικό

Άτομο που στερείται της ελευθερίας του και κρατείται από άλλους, συνήθως σε χώρο περιορισμού ή υπό επιτήρηση, συχνά ως ποινή ή ως αποτέλεσμα σύγκρουσης.

Συνώνυμα

κρατούμενος φυλακισμένος δέσμιος αιχμάλωτος όμηρος κατάδικος έγκλειστος καταδικασμένος σκλάβος υποδουλωμένος προφυλακισμένος εξόριστος δούλος

Αντώνυμα

ελεύθερος απελευθερωμένος αποφυλακισμένος λευτερωμένος αρχιφύλακας λυτρωμένος

Παραδείγματα χρήσης

  • Ο δεσμώτης κρατείται στην παλιά φυλακή.
  • Οι δεσμώτες πολέμου απελευθερώθηκαν μετά από διαπραγματεύσεις.
  • Ένιωσε πως ήταν δεσμώτης των αναμνήσεών του.
  • Στην τραγωδία ο βασιλιάς εμφανίζεται ως δεσμώτης του πεπρωμένου.
  • Ήταν δεσμώτης του χρέους και δεν μπορούσε να ταξιδέψει.