έγκλειστος

επίθετο

1. Που είναι κλεισμένος ή περιορισμένος σε συγκεκριμένο χώρο και δεν έχει ελευθερία κινήσεων.

2. Που βρίσκεται υπό κράτηση ή φυλάκιση από τις αρχές.

3. Που παραμένει περιορισμένος ή απομονωμένος σε ίδρυμα για λόγους ιατρικής ή ψυχιατρικής περίθαλψης.

Συνώνυμα

εγκλεισμένος φυλακισμένος κρατούμενος εσωκλεισμένος εγκλωβισμένος απομονωμένος κλεισμένος κλειδωμένος αποκλεισμένος δέσμιος συλληφθείς δεσμώτης παγιδευμένος περιορισμένος φρουρούμενος όμηρος

Αντώνυμα

ελεύθερος απελευθερωμένος αποφυλακισμένος απεγκλωβισμένος αποδεσμευμένος ανοιχτός

Παραδείγματα χρήσης

  • Ο έγκλειστος στο σωφρονιστικό κατάστημα ζητούσε άδεια για να δει τους δικηγόρους του.
  • Κατά τη διάρκεια της καταιγίδας έμειναν έγκλειστοι στο σπίτι χωρίς να μπορούν να βγουν.
  • Η έγκλειστη ασθενής νοσηλεύεται σε μονάδα με εξειδικευμένη φροντίδα.
  • Στο δείγμα του οψιδιανού εντοπίστηκε έγκλειστος αέρας μέσα σε μια μικρή κοιλότητα.
  • Μετά τη μεγάλη απώλεια, αισθανόταν έγκλειστος στον δικό του κόσμο και δύσκολα επικοινωνούσε.