δίκαιος

επίθετο

1. Που κρίνει ή συμπεριφέρεται με αμεροληψία και ισότητα, δίνοντας στον καθένα ό,τι του αναλογεί.

2. Που κατανέμει αγαθά, πόρους ή ευθύνες με αναλογία, χωρίς προτίμηση ή μεροληψία.

Συνώνυμα

αμερόληπτος αδέκαστος αντικειμενικός έντιμος ισότιμος δικαιότατος ισονομικός ισαπονεμητικός σωστός ενάρετος θεμιτός εύλογος αναλογικός επιεικής ορθός ουδέτερος ηθικός

Αντώνυμα

άδικος μεροληπτικός προκατειλημμένος στημένος μονομερής ανέντιμος άτιμος αθέμιτος διεφθαρμένος ανήθικος αμαρτωλός αδικητικός άνομος

Παραδείγματα χρήσης

  • Ο δικαστής ήταν δίκαιος στην απόφασή του.
  • Η δασκάλα έκανε μια δίκαιη κατανομή των εργασιών.
  • Θα ήθελα έναν δίκαιο μισθό για την εργασία μου.
  • Οι γονείς φέρθηκαν δίκαιοι απέναντι στα παιδιά τους.
  • Η πολιτική επιδίωξε ένα δίκαιο αποτέλεσμα για όλους.