έφοδος

ουσιαστικό

1. Ξαφνική, οργανωμένη δράση ομάδας ατόμων με χρήση βίας ή κατασταλτικών μέσων κατά συγκεκριμένου στόχου, με σκοπό την κατάληψη, τον έλεγχο, τη σύλληψη ή την εξουδετέρωση αντιπάλων.

Συνώνυμα

επίθεση εφόρμηση επιδρομή ντου εξόρμηση επέλαση επέμβαση επιχείρηση εισβολή καταδρομή κρούση προσβολή χτύπημα κατάληψη μπουκάρισμα εκστρατεία σάρωμα επιθεώρηση ορμή κούρσα ενέδρα καταιγισμός

Αντώνυμα

υποχώρηση αποχώρηση αναδίπλωση άμυνα ειρήνη ανακωχή παύση αναστολή

Παραδείγματα χρήσης

  • Οι αστυνομικοί έκαναν έφοδο στο διαμέρισμα τα ξημερώματα.
  • Η στρατιωτική έφοδος στο κάστρο ολοκληρώθηκε με επιτυχία.
  • Η ξαφνική έφοδος του χειμώνα έκλεισε τους δρόμους για μέρες.
  • Μια έφοδος των ελεγκτών στα καταστήματα αποκάλυψε πολλές παραβάσεις.
  • Οι έφοδοι των δυνάμεων συνεχίστηκαν επί εβδομάδες.