εφόρμηση

ουσιαστικό

1. Απότομη και βίαιη κίνηση προς τα εμπρός με σκοπό την επίθεση, την κατάληψη ή την υπερνίκηση αντιπάλου ή εμποδίου.

2. Ξαφνική και έντονη έξαρση δραστηριότητας, ορμής ή συναισθήματος που προκαλεί αιφνιδιασμό ή αλλαγή κατάστασης.

Συνώνυμα

επίθεση έφοδος επιδρομή επέλαση ντου προσβολή εισβολή κρούση ορμή προέλαση ξέσπασμα έκρηξη επιχείρηση καταδρομή μπουκάρισμα σάρωμα σφυροκόπημα μπούκα απόβαση

Αντώνυμα

υποχώρηση απόσυρση αποχώρηση αναδίπλωση παύση στάση ανακωχή ανακοπή αναστολή ηρεμία

Παραδείγματα χρήσης

  • Η εφόρμηση των στρατιωτών ξεκίνησε πριν το ξημέρωμα.
  • Ο τερματοφύλακας απέκρουσε την εφόρμηση των αντιπάλων.
  • Μια ακαριαία εφόρμηση θυμού τον ανάγκασε να φύγει από την αίθουσα.
  • Υπήρξε εφόρμηση καταναλωτών στα ηλεκτρονικά καταστήματα τη μέρα των εκπτώσεων.
  • Η εφόρμηση του λύκου προς τη λεία ήταν γρήγορη και αποφασιστική.