μαθητής

ουσιαστικό

Άτομο που παρακολουθεί μαθήματα ή εκπαιδεύεται σε σχολείο, εκπαιδευτικό ίδρυμα ή άλλο μαθησιακό περιβάλλον με σκοπό την απόκτηση γνώσεων, δεξιοτήτων ή επαγγελματικής κατάρτισης.

Συνώνυμα

διδασκόμενος εκπαιδευόμενος μαθήτρια εκπαιδευόμενη μαθητευόμενος μαθητευτής σπουδαστής φοιτητής ακροατής ακόλουθος σπουδαζόμενος μαθητευόμενη ασκούμενος μαθητούλης μαθητούδι οπαδός πρωτάρης πρωτοετής έφηβος εφήβος παρακολουθητής

Αντώνυμα

δάσκαλος διδάσκαλος καθηγητής εκπαιδευτής εκπαιδευτικός παιδαγωγός καθηγήτρια γκουρού δασκάλα επιμορφωτής διδάσκων μέντορας προπονητής καθοδηγητής ηγέτης δάσκαρ μαέστρος επιβλέπων

Παραδείγματα χρήσης

  • Ο μαθητής έλυσε το δύσκολο πρόβλημα μόνος του.
  • Ένας μαθητής γράφει σημειώσεις στο θρανίο.
  • Είναι μαθητής στο ωδείο και παίρνει μαθήματα πιάνου.
  • Κάθε μαθητής πρέπει να σέβεται τους κανόνες της τάξης.
  • Θεωρείται μαθητής του μεγάλου ζωγράφου εξαιτίας του ιδιαίτερου στυλ του.