αρέσκεια

ουσιαστικό

1. Κατάσταση ή συναίσθημα ευχαρίστησης και ικανοποίησης που προκύπτει από κάτι ή κάποιον.

2. Ευνοϊκή διάθεση ή εύνοια απέναντι σε κάποιον, εκδήλωση προτίμησης και επιθυμία να του γίνει χάρη.

Συνώνυμα

ευχαρίστηση ευαρέσκεια ικανοποίηση εύνοια ευμένεια προτίμηση συμπάθεια έφεση γούστο έλξη αγάπη λατρεία θαυμασμός χαρά ενθουσιασμός αδυναμία

Αντώνυμα

δυσαρέσκεια απέχθεια αποστροφή αντιπάθεια αηδία αποδοκιμασία απόρριψη δυσμένεια δυσφορία μίσος σιχασιά

Παραδείγματα χρήσης

  • Διάλεξε τα χρώματα κατά την αρέσκεια σου.
  • Ο καλλιτέχνης δέχτηκε τους επαίνους με αρέσκεια.
  • Ο υπάλληλος προσπάθησε να κερδίσει την αρέσκεια του διευθυντή.
  • Η επιτροπή αγνόησε την αρέσκεια του κοινού και προχώρησε στην απόφαση.
  • Έδειξε αρέσκεια για το νέο έργο που παρουσιάστηκε χθες.