επιτρεπτός

επίθετο

1. Που επιτρέπεται ή γίνεται αποδεκτό από νόμους, κανονισμούς ή εξουσιοδοτημένα πρόσωπα.

2. Που δεν προκαλεί ουσιώδη αντίρρηση ή βλάβη και συνεπώς μπορεί να γίνει δεκτό σε κοινωνικό ή ηθικό επίπεδο.

Συνώνυμα

επιτρέψιμος επιτρεπόμενος αποδεκτός δεκτός θεμιτός νόμιμος παραδεκτός ευπρόσδεκτος πρέπων ανεκτός νορμάλ κουλ έννομος

Αντώνυμα

απαγορευμένος ανεπίτρεπτος απαράδεκτος απαγορευτικό παράνομος απαγορευτικός ακατάλληλος απορριπτέος αδιανόητος αθέμιτος ανάρμοστος παρείσακτος απρεπής προβληματικός

Παραδείγματα χρήσης

  • Η χρήση κινητού κατά τη διάρκεια του μαθήματος δεν είναι επιτρεπτή.
  • Ο θόρυβος από την κατασκευή θεωρείται επιτρεπτός έως τις 10 το βράδυ.
  • Οι μικρές αλλαγές στο σχέδιο είναι επιτρεπτές σύμφωνα με τις οδηγίες.
  • Το σφάλμα μέτρησης είναι επιτρεπτό εντός του καθορισμένου ορίου.
  • Οι σχολιασμοί του ήταν επιτρεπτοί στην πλατφόρμα.