νομιμοποίηση

ουσιαστικό

1. Διαδικασία ή αποτέλεσμα κατά το οποίο κάτι καθίσταται σύννομο ή αποκτά νομική ισχύ και αναγνώριση από τις αρμόδιες αρχές.

2. Ενέργεια ή σειρά ενεργειών που αποδίδουν νομιμότητα ή κοινωνική/πολιτική αποδοχή σε πρόσωπο, πράξη ή κατάσταση.

επικύρωση επισημοποίηση τακτοποίηση κανονικοποίηση έγκριση αδειοδότηση αναγνώριση εγκυροποίηση νομικοποίηση ξεπλύμα ξεπλύσιμο εξουσιοδότηση νομιμότητα πιστοποίηση

Η νομιμοποίηση των αυθαίρετων κτισμάτων γίνεται μετά από τακτοποίηση και πληρωμή προστίμων.
Για τη νομιμοποίηση της παραμονής του στην Ελλάδα υπέβαλε όλα τα απαιτούμενα δικαιολογητικά.
Κατηγορήθηκε για νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες και οδηγήθηκε σε δίκη.
Η κυβέρνηση διεκδικούσε τη νομιμοποίηση της νέας πολιτικής μέσω δημοσκοπήσεων και δημόσιου διαλόγου.
Ο συμβολαιογράφος ζήτησε τη νομιμοποίηση της υπογραφής πριν προχωρήσει στη μεταβίβαση του ακινήτου.