αγανάκτηση

ουσιαστικό

1. Έντονη συναισθηματική κατάσταση που εκδηλώνεται ως εσωτερική δυσφορία και αγανάκτηση όταν κάποιος αντιλαμβάνεται αδικία, προσβολή ή ματαίωση προσδοκιών.

Συνώνυμα

εξοργισμός οργισμός οργή θυμός εκνευρισμός δυσαρέσκεια νεύρο παράπονο κατακραυγή ενόχληση απογοήτευση πικρία αηδία αντιπάθεια αναταραχή πίκρα σκάσιμο

Αντώνυμα

ικανοποίηση ευχαρίστηση ηρεμία ανακούφιση αδιαφορία αποδοχή συγκατάθεση ευφορία

Παραδείγματα χρήσης

  • Ένιωσε αγανάκτηση όταν ανακάλυψε ότι τον κορόιδευαν.
  • Η απόφαση προκάλεσε αγανάκτηση στους κατοίκους της περιοχής.
  • Ο δήμαρχος εξέφρασε αγανάκτηση για την καθυστέρηση των έργων.
  • Μετά από συνεχείς καθυστερήσεις, η αγανάκτηση των επιβατών έγινε εμφανής.
  • Μίλησε με αγανάκτηση, απαιτώντας διευκρινίσεις.