πρόθεση

ουσιαστικό

1. Ψυχική κατάσταση ή σκοπός που έχει ένα άτομο και καθοδηγεί την εκτέλεση μιας ενέργειας ή τη λήψη μιας απόφασης.

2. Λέξη ή γλωσσικό μόρφημα που συνδέει ουσιαστικά, αντωνυμίες ή φράσεις και δηλώνει σχέση μεταξύ τους, όπως χώρο, χρόνο, αιτία ή τρόπο.

Συνώνυμα

σκοπός προαίρεση βούληση θέληση επιθυμία επιδίωξη σχέδιο στόχος κίνητρο δέσμευση σκοπιμότητα θέλημα βουλή νόημα προορισμός επιβουλή επιδίωγμα επιχειρούμενο επιχειρημα διάθεση ευχή όρεξη ιδέα προθυμία

Αντώνυμα

απροθυμία σύμπτωση ατύχημα αδιαφορία αμέλεια τυχαίοτητα συμπτωματικότητα ακούσιοτητα τυχαιότητα επιπολαιότητα απερισκεψία παρορμητικότητα ασυνειδησία

Παραδείγματα χρήσης

  • Η πρόθεση μου είναι να σπουδάσω στο εξωτερικό.
  • Δεν είχα την πρόθεση να σε πληγώσω.
  • Η λέξη «σε» είναι πρόθεση στη σύνταξη της ελληνικής γλώσσας.
  • Μετά την εξαγωγή χρειάστηκε οδοντική πρόθεση.
  • Η πρόθεση του νομοθέτη φαίνεται στην αιτιολογική έκθεση.