βουλή

ουσιαστικό

1. Σώμα εκλεγμένων ή διορισμένων εκπροσώπων που συγκροτείται για τη νομοθεσία, τον έλεγχο της εκτελεστικής εξουσίας και την εκπροσώπηση του λαού σε ένα κράτος ή κοινότητα.

Συνώνυμα

κοινοβούλιο βουλευτήριο βούληση θέληση θέλημα συνέλευση σώμα συμβούλιο πρόθεση απόφαση συμβουλή σύνοδος επιθυμία σκοπός σχέδιο επιδίωξη διάθεση επιτροπή

Αντώνυμα

απροθυμία αναγκασμός λαός κυβέρνηση απάθεια δισταγμός υποταγή αδυναμία αντίθεση παραίτηση

Παραδείγματα χρήσης

  • Η βουλή ψήφισε τον νέο νόμο.
  • Οι πολιτικοί συζητούσαν έντονα στη βουλή.
  • Η βουλή συνεδριάζει εκτάκτως αύριο.
  • Η βουλή του λαού εκφράστηκε μέσα από τις εκλογές.
  • Η βουλή του Θεού είναι ανεξιχνίαστη για τους ανθρώπους.