ολικός

επίθετο

1. Που αφορά ή καλύπτει το σύνολο των μερών ενός αντικειμένου ή συστήματος, χωρίς να αφήνει τμήματα εκτός.

2. Που δηλώνει το αποτέλεσμα ή το μέγεθος που προκύπτει από την πρόσθεση όλων των στοιχείων ή την έκταση μιας κατάστασης στο σύνολό της.

Συνώνυμα

συνολικός εντελής πλήρης ολόκληρος απόλυτος καθολικός ολόκληρο όλος όλο ολοκληρωτικός ολιστικός γενικός ενιαίος

Αντώνυμα

μερικός επιμέρους τοπικός υπόλοιπος αποσπασματικός ατελής μισός μηδενικός περιορισμένος

Παραδείγματα χρήσης

  • Ο ολικός αριθμός των συμμετεχόντων ήταν εκατό.
  • Η ασθενής υποβλήθηκε σε ολική αναισθησία πριν από την επέμβαση.
  • Το ολικό φορτίο του κυκλώματος μετρήθηκε με ακρίβεια.
  • Οι ολικοί βαθμοί των μαθητών δημοσιεύτηκαν στο τέλος της χρονιάς.
  • Οι ολικές συνέπειες της απόφασης δεν έχουν εκτιμηθεί ακόμη.