ηγεμών

ουσιαστικό

1. Πρόσωπο που ασκεί ανώτατη ή σημαντική εξουσία και διοίκηση σε κράτος, επαρχία, κοινότητα ή στρατιωτική μονάδα, με ευθύνη για την καθοδήγηση, τη λήψη αποφάσεων και την επιβολή.

Συνώνυμα

ηγεμόνας ηγέτης αρχηγός επικεφαλής κυβερνήτης διοικητής κυρίαρχος πρίγκιπας τύραννος σουλτάνος πρωθυπουργός αφεντικό δεσπότης άρχων βασιλιάς οδηγός πρίγκηπας καπετάνιος λοχαγός

Αντώνυμα

υπάλληλος υπηρέτης υφιστάμενος υποχείριο υπόδουλος πολίτης οπαδός λαός ιδιώτης πλήθος

Παραδείγματα χρήσης

  • Ο ηγεμών του νησιού ανακοίνωσε την κατάπαυση του πυρός.
  • Στην τελετή τον έντυσαν ως ηγεμών της αρχαίας πόλης.
  • Στο συμβούλιο, ο ηγεμών της εταιρείας παρουσίασε το επιχειρησιακό σχέδιο.
  • Οι ιστορικοί περιγράφουν τον Αλέξανδρο ως ηγεμών και στρατηγό.
  • Στον στρατό, ο ηγεμών έδωσε την εντολή για προέλαση.