εφήμερος

επίθετο

1. Που διαρκεί για πολύ μικρό χρονικό διάστημα.

2. Που εμφανίζεται ή υπάρχει μόνο για περιορισμένο και σύντομο χρονικό διάστημα σε γεγονότα, καταστάσεις ή συναισθήματα.

Συνώνυμα

παροδικός προσωρινός πρόσκαιρος βραχύβιος περαστικός φευγαλέος στιγμιαίος αστραπιαίος ευμετάβλητος μεταβατικός σύντομος βραχύς ευκαιριακός περιστασιακός θνητός πρόχειρος μεταβαλλόμενος

Αντώνυμα

μόνιμος διαρκής μακροχρόνιος αιώνιος παντοτινός διαχρονικός ισόβιος αέναος συνεχής σταθερός αμετάβλητος αθάνατος ανθεκτικός καθιερωμένος οριστικός παρατεταμένος σταθερό τακτικός

Παραδείγματα χρήσης

  • Η εφήμερη ομορφιά του λουλουδιού κράτησε μόνο μία μέρα.
  • Το πρωινό εφήμερο φως φώτιζε το δωμάτιο για λίγο.
  • Έκανε μια εφήμερη δουλειά στο νησί για το καλοκαίρι.
  • Οι εφήμεροι φίλοι δεν μένουν στις δύσκολες στιγμές.
  • Ο εντομολόγος μελέτησε τα εφήμερα έντομα που ζούσαν μόνο λίγες μέρες.
  • Η εφήμερη μόδα της σεζόν άλλαξε μέσα σε λίγες εβδομάδες.