θνητός

επίθετο

1. Που υπόκειται στον θάνατο, έχει περιορισμένη διάρκεια ζωής και μπορεί να πεθάνει.

2. Που χαρακτηρίζεται από περατότητα ή περιορισμένη διάρκεια ύπαρξης ή λειτουργίας, χρησιμοποιούμενο και με μεταφορική σημασία.

Συνώνυμα

φθαρτός ανθρώπινος εφήμερος περατός γήινος περαστικός

Αντώνυμα

αθάνατος άφθαρτος θεότητα θεός βρικόλακας αιώνιος παντοτινός θεά ξωτικό

Παραδείγματα χρήσης

  • Ο θνητός άνθρωπος φοβάται την αιωνιότητα.
  • Οι θνητοί δεν μπορούν να αποφύγουν το τέλος.
  • Η θνητή φύση της ζωής μας δίνει αξία στις στιγμές.
  • Έκανε ένα θνητό λάθος και το αναγνώρισε αμέσως.
  • Οι θεοί έδειξαν έλεος στους θνητούς που υπέφεραν.