επινοητικός

επίθετο

1. Που έχει ικανότητα να επινοεί νέες ιδέες, μεθόδους ή λύσεις και να διαμορφώνει πρωτότυπες εφαρμογές ή προτάσεις.

Συνώνυμα

ευρηματικός εφευρετικός ευφάνταστος πολυμήχανος δημιουργικός πρωτότυπος καινοτόμος πρωτοποριακός ανατρεπτικός ευφυής έξυπνος πανούργος πονηρός ψαγμένος αυτοσχεδιαστικός ξύπνιος επινοημένος

Αντώνυμα

τετριμμένος κοινός συνηθισμένος προβλέψιμος στερεότυπος βαρετός προφανής συμβατικός μονότονος αδιάφορος ανατρεπτικός ανούσιος αναμενόμενος ηλίθιος κουτός

Παραδείγματα χρήσης

  • Ο επινοητικός μηχανικός επινόησε έναν τρόπο να μειώσει την κατανάλωση ενέργειας.
  • Η επινοητική σχεδιάστρια χρησιμοποίησε ανακυκλώσιμα υλικά για το καινοτόμο φόρεμα.
  • Το επινοητικό πρωτότυπο πέρασε τις δοκιμές και ετοιμάζεται για παραγωγή.
  • Οι επινοητικοί μαθητές βρήκαν πρωτότυπες λύσεις στον διαγωνισμό ρομποτικής.
  • Η ομάδα εφάρμοσε μια επινοητική τακτική διαπραγμάτευσης που απέφερε συμφωνία.