επαλήθευση

ουσιαστικό

1. Διαδικασία ή ενέργεια ελέγχου και επιβεβαίωσης της ορθότητας, της ακρίβειας ή της εγκυρότητας ενός στοιχείου, αποτελέσματος, δήλωσης ή συστήματος.

Συνώνυμα

επιβεβαίωση επικύρωση βεβαίωση πιστοποίηση διασταύρωση ταυτοποίηση έλεγχος διαπίστωση απόδειξη τσεκάρισμα επιθεώρηση τεκμηρίωση έγκριση

Αντώνυμα

παραποίηση πλαστογράφηση παραχάραξη υπόνοια απόκρυψη αμφισβήτηση διάψευση άρνηση αλλοίωση ψευδοποίηση ακύρωση παραπλάνηση ανακρίβεια

Παραδείγματα χρήσης

  • Η επαλήθευση των στοιχείων είναι απαραίτητη για την εγγραφή.
  • Περιμένω την επαλήθευση της είδησης πριν τη δημοσιεύσω.
  • Η επαλήθευση των αποτελεσμάτων έγινε από ανεξάρτητη επιτροπή.
  • Ενεργοποίησε την επαλήθευση σε δύο βήματα για μεγαλύτερη ασφάλεια.
  • Ο τεχνικός ολοκλήρωσε την επαλήθευση του συστήματος και έλυσε το πρόβλημα.