διάψευση

ουσιαστικό

1. Πράξη ή αποτέλεσμα της άρνησης ενός ισχυρισμού ή μιας πληροφορίας, με στόχο την απόδειξη ότι δεν είναι αληθής ή ακριβής.

Συνώνυμα

άρνηση ανασκευή αντίκρουση αποκήρυξη αντίρρηση απόρριψη διόρθωση αναίρεση

Αντώνυμα

επιβεβαίωση βεβαίωση διαβεβαίωση παραδοχή τεκμηρίωση δήλωση ομολογία απόδειξη επικύρωση διαπίστωση μαρτυρία πιστοποίηση τεκμήριο δικαιολόγηση επαλήθευση πρόγνωση αναγνώριση αποδοχή αποδεικτικό υπογραφή

Παραδείγματα χρήσης

  • Η διάψευση των φημών από το γραφείο του δημάρχου ήταν σαφής και άμεση.
  • Η διάψευση της επιστημονικής υπόθεσης βασίστηκε σε νέα πειραματικά δεδομένα.
  • Η διάψευση των προσδοκιών για το έργο προκάλεσε έντονη απογοήτευση στην ομάδα.
  • Η διάψευση των μαρτυριών οδήγησε τους ανακριτές σε νέα πορεία έρευνας.
  • Η επίσημη διάψευση από το υπουργείο έβαλε τέλος στις εικασίες του Τύπου.