εναρμόνιση

ουσιαστικό

1. Ενέργεια ή διαδικασία κατά την οποία διαφορετικά στοιχεία, κανόνες ή παράμετροι προσαρμόζονται και συντονίζονται ώστε να λειτουργούν αρμονικά ή σύμφωνα μεταξύ τους.

Συνώνυμα

αρμονία ευθυγράμμιση συμφωνία συντονισμός συγχρονισμός προσαρμογή συμμόρφωση ενσωμάτωση συναρμογή ρύθμιση σύγκλιση ταύτιση ταίριασμα ομοιομορφία συνεργασία συμβατότητα διευθέτηση σύμπνοια συμπόρευση

Αντώνυμα

ασυμφωνία ασυμβατότητα απόκλιση παραφωνία ανομοιομορφία διαφωνία σύγκρουση απορρύθμιση αποσυγχρονισμός αντιδιαστολή αταξία αποσύνδεση αντίθεση διένεξη

Παραδείγματα χρήσης

  • Η εναρμόνιση των νόμων με τα ευρωπαϊκά πρότυπα ολοκληρώθηκε.
  • Η εταιρεία ανακοίνωσε την εναρμόνιση των διαδικασιών της με τα διεθνή πρότυπα.
  • Η εναρμόνιση της φωνής με το πιάνο δημιούργησε όμορφο αποτέλεσμα.
  • Απαιτείται εναρμόνιση μεταξύ των τμημάτων για την υλοποίηση του έργου.
  • Η εναρμόνιση των δεδομένων μεταξύ των συστημάτων βελτίωσε την ακρίβεια των αναφορών.