αρεστός

επίθετο

1. Που προκαλεί θετικά συναισθήματα, αποδοχή ή επιδοκιμασία από κάποιον.

2. Που ταιριάζει ή ικανοποιεί τις προτιμήσεις, τις επιθυμίες ή τις προσδοκίες ενός ατόμου.

Συνώνυμα

συμπαθητικός συμπαθής αγαπητός ευχάριστος ευπρόσδεκτος αποδεκτός δημοφιλής επιθυμητός προτιμητός λατρεμένος εκτιμητός ευμενής ελκυστικός γοητευτικός θελκτικός περιζήτητος κουλ

Αντώνυμα

αντιπαθητικός αντιπαθής απεχθής απωθητικός ανεπιθύμητος αηδιαστικός αποτρόπαιος βδελυρός ενοχλητικός δυσάρεστος αποτροπιαστικός απρόσδεκτος αδιάφορος απορριπτέος μισητός απαίσιος εκνευριστικός αχώνευτος εμετικός

Παραδείγματα χρήσης

  • Ο Γιάννης είναι αρεστός σε όλους τους συνεργάτες του.
  • Η συμπεριφορά της ήταν αρεστή στους δασκάλους.
  • Το αποτέλεσμα της δοκιμής δεν ήταν αρεστό στον επιβλέποντα.
  • Οι νέες προτάσεις έγιναν αρεστές στην επιτροπή.
  • Προσπάθησε να είναι αρεστός στη διοίκηση, αλλά δεν ήθελε να αλλάξει τις αρχές του.