απρέπεια

ουσιαστικό

1. Έλλειψη σεβασμού ή ευπρέπειας στη συμπεριφορά ή στον λόγο, που προκαλεί προσβολή ή δυσφορία σε άλλους.

2. Συμπεριφορά, χειρονομία ή έκφραση που παρεκκλίνει από τους κοινωνικά αποδεκτούς κανόνες ευπρέπειας και θεωρείται ανάρμοστη ή προσβλητική.

Συνώνυμα

αγένεια αυθάδεια αναίδεια ασεμνότητα ασέβεια χυδαιότητα προσβολή αναισχυντία θρασύτητα ασχήμια ασέλγεια αδιακρισία αθυροστομία χοντροσύνη χοντράδα βρισιά προκλητικότητα τραχύτητα αγριότητα ανηθικότητα θράσος ακαταλληλότητα βωμολοχία

Αντώνυμα

ευπρέπεια ευγένεια κοσμιότητα σεβασμός σεμνότητα πρωτόκολλο αγωγή φινέτσα πολιτισμός

Παραδείγματα χρήσης

Η απρέπεια των σχολίων του προκάλεσε έντονη αντίδραση.
Θεώρησαν την απρέπεια στον τρόπο ένδυσης απαράδεκτη για την τελετή.
Η απρέπεια της συμπεριφοράς της έβλαψε τη φήμη της εταιρείας.
Δεν συγχώρησε την απρέπεια που του επιφύλαξαν οι συνάδελφοι.
Τα παιδιά τιμωρήθηκαν για την απρέπεια τους στην τάξη.