ανεπίτρεπτος

επίθετο

1. Που δεν επιτρέπεται να γίνει, να χρησιμοποιηθεί ή να συμβεί σύμφωνα με κανόνες, νόμους ή καθιερωμένες πρακτικές.

Συνώνυμα

απαράδεκτος απαγορευμένος παράνομος αθέμιτος ακατάλληλος ανάρμοστος παράτυπος απορριπτέος απρεπής ανεπιθύμητος επιλήψιμος αντισυνταγματικός

Αντώνυμα

επιτρεπτός αποδεκτός νόμιμος ανεκτός εγκεκριμένος παραδεκτός θεμιτός επιτρεπόμενος ορθός δεκτός πρέπων επιθυμητός κανονικός εντάξει εξουσιοδοτημένος

Παραδείγματα χρήσης

  • Η συμπεριφορά του ήταν ανεπίτρεπτη σε μια επαγγελματική συνάντηση.
  • Είναι ανεπίτρεπτο να καπνίζεις μέσα στο νοσοκομείο.
  • Η χρήση κινητών κατά τη διάρκεια της παράστασης θεωρείται ανεπίτρεπτη.
  • Έκαναν ανεπίτρεπτα λάθη στη διαχείριση των κονδυλίων.
  • Ο σχολιασμός του δημοσιογράφου ήταν ανεπίτρεπτος.