εξουσιοδοτημένος

επίθετο

1. Που έχει λάβει εξουσία ή άδεια από αρμόδιο πρόσωπο ή φορέα να ενεργεί για λογαριασμό του.

2. Που διαθέτει νομική ή επίσημη αρμοδιότητα να εκτελεί συγκεκριμένες πράξεις ή να λαμβάνει αποφάσεις.

Συνώνυμα

αρμόδιος εντεταλμένος αδειοδοτημένος διαπιστευμένος πιστοποιημένος εγκεκριμένος επικυρωμένος επίσημος πληρεξούσιος διορισμένος νόμιμος

Αντώνυμα

αναρμόδιος παράνομος απαγορευμένος παρείσακτος ανεπίτρεπτος

Παραδείγματα χρήσης

  • Ο εξουσιοδοτημένος υπάλληλος υπέγραψε τα επίσημα έγγραφα.
  • Μόνο ο εξουσιοδοτημένος αντιπρόσωπος μπορεί να λάβει αποφάσεις για την εταιρεία.
  • Ο εξουσιοδοτημένος χρήστης έχει πρόσβαση σε ευαίσθητα δεδομένα του συστήματος.
  • Το δέμα παραδόθηκε στον εξουσιοδοτημένο του παραλήπτη.
  • Ο εξουσιοδοτημένος εκπρόσωπος κατέθεσε την εξουσιοδότηση στο συμβολαιογραφείο.