μπροστάρης

ουσιαστικό

1. Άτομο που βρίσκεται στην πρώτη γραμμή ή αναλαμβάνει την πρωτοβουλία και την ηγεσία σε μια ομάδα, δράση ή κίνηση, καθοδηγώντας και παρακινώντας τους άλλους.

Συνώνυμα

ηγέτης αρχηγός επικεφαλής πρωτοπόρος πρωτοστάτης καθοδηγητής οδηγός μπροστινός προπομπός πρόδρομος κεφαλή συντονιστής ηγεμόνας πρωταγωνιστής πρώτος πρωτομάστορας πρωτοπαλίκαρο λοχαγός

Αντώνυμα

ακολουθητής ακόλουθος ουραγός κομπάρσος παρατηρητής υποστηρικτής δεύτερος οπισθοδρομικός υποτακτικός φοβητσιάρης παθητικός

Παραδείγματα χρήσης

  • Ο μπροστάρης της διαδήλωσης φώναζε συνθήματα.
  • Στον αγώνα δρόμου, ο μπροστάρης κράτησε το προβάδισμα μέχρι τον τερματισμό.
  • Τον κατηγόρησαν ότι ήταν ο μπροστάρης των ταραχών μετά το ματς.
  • Ο τραγουδιστής ήταν ο μπροστάρης της μπάντας και τραβούσε το κοινό.
  • Στην εταιρεία αναδείχθηκε μπροστάρης των καινοτομιών.