συμπαραστάτης

ουσιαστικό

1. Πρόσωπο που παρέχει ψυχολογική, ηθική ή πρακτική υποστήριξη σε κάποιον, στέκεται δίπλα του και τον βοηθά σε δύσκολες καταστάσεις.

Συνώνυμα

υποστηρικτής αρωγός συνήγορος παραστάτης βοηθός υπερασπιστής προστάτης σύμμαχος σύντροφος συνεργάτης συνοδός συνοδοιπόρος καθοδηγητής σύμβουλος ευεργέτης συνεργός συναγωνιστής

Αντώνυμα

αντίπαλος εχθρός αντίδικος ανταγωνιστής αντίζηλος ρουφιάνος

Παραδείγματα χρήσης

  • Ο συμπαραστάτης ήταν πάντα δίπλα μου στις δύσκολες στιγμές.
  • Ο συμπαραστάτης του πολίτη διερεύνησε τις καταγγελίες για κακοδιοίκηση.
  • Ο συμπαραστάτης για άτομα με αναπηρία συνοδεύει τον αιτούντα στις διαδικασίες και διευκολύνει την επικοινωνία με τις αρχές.
  • Ο συμπαραστάτης του βουλευτή τον υπερασπίστηκε δημόσια στις κρίσιμες ψηφοφορίες.
  • Η φιλία της αποτέλεσε τον συμπαραστάτη της στην καλλιτεχνική της πορεία.