αφοπλισμένος

επίθετο

1. Που έχει στερηθεί τα όπλα ή τα μέσα πάλης, είτε επειδή του αφαιρέθηκαν είτε γιατί δεν τα διαθέτει.

2. Που έχει μείνει χωρίς τα μέσα ή την ικανότητα να αντισταθεί ή να υπερασπιστεί, ιδίως σε στρατιωτικό ή επιχειρησιακό πλαίσιο.

Συνώνυμα

άοπλος αποοπλισμένος εμβρόντητος αποσβολωμένος έκπληκτος άφωνος ξαφνιασμένος σαστισμένος παγωμένος μουδιασμένος καθηλωμένος απορημένος ανυπεράσπιστος αβοήθητος εξουδετερωμένος απογυμνωμένος σοκαρισμένος ανήμπορος σιωπηλός αδειασμένος

Αντώνυμα

οπλισμένος ένοπλος εξοπλισμένος εφοδιασμένος προστατευμένος προετοιμασμένος αποφασισμένος έτοιμος οπλίτης τολμηρός δραστήριος ομιλητικός σθεναρός ετοιμοπόλεμος

Παραδείγματα χρήσης

  • Ο στρατιώτης έμεινε αφοπλισμένος μετά την αιφνιδιαστική επίθεση.
  • Χωρίς τα κατάλληλα επιχειρήματα, ένιωσε αφοπλισμένος μπροστά στην κριτική.
  • Το χαμόγελό της με άφησε αφοπλισμένος.
  • Μετά την έρευνα, οι ύποπτοι βρέθηκαν αφοπλισμένοι.
  • Η τρομοκρατική ομάδα συνελήφθη και όλοι οι άνδρες της ήταν αφοπλισμένοι.