άοπλος

επίθετο

1. Που δεν φέρει ή δεν διαθέτει όπλα.

2. Που στερείται μέσων ή ικανοτήτων για να αμυνθεί ή να προστατευτεί, και ως εκ τούτου είναι ευάλωτος.

Συνώνυμα

αφοπλισμένος αφόπλιστος ανυπεράσπιστος απροστάτευτος απογυμνωμένος άμαχος ακάλυπτος εκτεθειμένος γυμνός

Αντώνυμα

ένοπλος οπλισμένος εξοπλισμένος οπλοφόρος πολεμιστής οπλίτης φορτωμένος στρατιωτικός θωρακισμένος εφοδιασμένος ετοιμοπόλεμος

Παραδείγματα χρήσης

  • Ο άοπλος πεζός δεν είχε όπλα όταν τον σταμάτησε η αστυνομία.
  • Η άοπλη διαδηλώτρια κρατούσε πλακάτ κι όχι όπλα.
  • Το κόμμα εμφανίστηκε άοπλο στις διαπραγματεύσεις.
  • Οι άοπλοι κάτοικοι σχημάτισαν ανθρώπινη αλυσίδα για να προστατευτούν.
  • Παρουσίασε ένα άοπλο επιχείρημα και δεν κατάφερε να πείσει.