οπλισμένος

επίθετο

1. Που φέρει όπλα ή εξαρτήματα που προορίζονται για μάχη ή αυτοάμυνα.

2. Που έχει γεμίσει με πυρομαχικά ή άλλο λειτουργικό φορτίο (για όπλα ή μηχανές).

3. Που διαθέτει τα αναγκαία εργαλεία, εξοπλισμό ή μέσα για συγκεκριμένη χρήση ή λειτουργία.

Συνώνυμα

ένοπλος οπλοφόρος εξοπλισμένος φορτωμένος πανοπλισμένος οπλισθείς εξοπλισθείς θωρακισμένος εφοδιασμένος οχυρωμένος έτοιμος προετοιμασμένος

Αντώνυμα

άοπλος αφοπλισμένος ξεοπλισμένος απογυμνωμένος άμαχος αφοπλισθείς ακάλυπτος γυμνός ανυπεράσπιστος

Παραδείγματα χρήσης

Ο αστυνομικός ήταν οπλισμένος κατά την περιπολία.
Οι στρατιώτες μπήκαν στην πόλη οπλισμένοι.
Το παλιό πιστόλι ήταν οπλισμένο και επικίνδυνο.
Η πρωταγωνίστρια πήγε στη μάχη οπλισμένη με αποφασιστικότητα.
Ο καθηγητής παρουσίασε το μάθημα οπλισμένος με νέα παραδείγματα.
Οι διαπραγματευτές κάθισαν στο τραπέζι οπλισμένοι με υπομονή.