ύψωμα

ουσιαστικό

1. Μικρό ή μέτριο ανύψωμα της επιφάνειας του εδάφους, συνήθως χαμηλότερο από το βουνό, που ξεχωρίζει τοπιογραφικά από το γύρω έδαφος.

Συνώνυμα

λόφος λοφίσκος βουναλάκι ράχη ραχούλα κορυφή ανάχωμα επίχωμα ύψος όρος πλατό βουνό τύμβος κορυφογραμμή

Αντώνυμα

κοιλάδα πεδιάδα κάμπος λεκάνη ρεματιά χαράδρα λάκκος τάφρος βάραθρο αυλάκι αυλάκωμα κοίλωμα κοιλότητα βυθός χαντάκι βαθούλωμα

Παραδείγματα χρήσης

  • Ανεβήκαμε στο ύψωμα για να απολαύσουμε το ηλιοβασίλεμα.
  • Οι στρατιώτες κατέλαβαν το ύψωμα και εξασφάλισαν το πλεονέκτημα στη μάχη.
  • Οι αρχαιολόγοι έκαναν ανασκαφές στο ύψωμα και βρήκαν θραύσματα αγγείων.
  • Έχτισαν έναν ανεμόμυλο στο ύψωμα για να εκμεταλλευτούν τους ανέμους.
  • Το ύψωμα βρίσκεται στο κέντρο του δάσους και φαίνεται από μακριά.