στερεότυπος

επίθετο

1. Που εκφράζει ή βασίζεται σε γενικεύσεις και προκαταλήψεις, παρουσιάζοντας πρότυπα συμπεριφορών, απόψεων ή χαρακτηριστικών ως απόλυτα και αναμενόμενα.

Συνώνυμα

στερεοτυπικός τυποποιημένος κοινότυπος κλισαρισμένος κοινοτυπικός κλισέ συμβατικός τυπικός χιλιοειπωμένος πεζός τετριμμένος κλασικός προβλέψιμος ρουτινιασμένος συνηθισμένος μονότονος πανομοιότυπος παρωχημένος ξύλινος

Αντώνυμα

πρωτότυπος αυθεντικός αντισυμβατικός επινοητικός ασυνήθιστος ανορθόδοξος καινοτόμος πρωτοποριακός μοναδικός απρόβλεπτος εκκεντρικός φρέσκος ιδιαίτερος

Παραδείγματα χρήσης

  • Το στερεότυπο ότι οι γυναίκες δεν είναι καλές στα μαθηματικά εξακολουθεί να επηρεάζει τις επιλογές σπουδών.
  • Ο ρόλος του ήρωα στην ταινία ήταν στερεότυπος και χωρίς εκπλήξεις.
  • Στην έρευνα επισημαίνεται πως οι στερεότυπες απαντήσεις μειώνουν τη δημιουργικότητα.
  • Πολλοί πολιτικοί χρησιμοποιούν στερεότυπα για να κερδίσουν ψήφους.
  • Η κριτική χαρακτήρισε την εκπομπή στερεότυπη όσον αφορά την παρουσίαση των χαρακτήρων.