παιχνιδιάρης

επίθετο

1. Που επιδεικνύει διάθεση για παιχνίδι, έχει την τάση να παίζει, να πειράζει ή να εμπλέκεται σε αστείες, ανάλαφρες ενέργειες.

Συνώνυμα

παιγνιδιάρης σκανταλιάρης ζαβολιάρης πειραχτήρι τσαχπίνης αστείος αστειατζής παιχνιδιάρικος παιγνώδης ανάλαφρος πρόσχαρος ζωηρός κεφάτος χαριτωμένος παιχταράς παιχταρούλης φλερτατζής σαχλός παίκτης ανέμελος

Αντώνυμα

σοβαρός συγκρατημένος αυστηρός επιφυλακτικός συνετός σοβαροφανής ήρεμος ψυχρός αδιάφορος πειθαρχημένος

Παραδείγματα χρήσης

  • Ο παιχνιδιάρης γιος μας δεν σταματάει να τρέχει στον κήπο.
  • Ο παιχνιδιάρης συνάδελφος τη φλέρταρε με διακριτικό τρόπο.
  • Η παιχνιδιάρα γάτα κρύβει τα παιχνίδια της κάτω από το χαλί.
  • Οι παιχνιδιάρηδες μαθητές γελούσαν και έκαναν φασαρία στην τάξη.
  • Ο λόγος του είχε έναν παιχνιδιάρη τόνο που έσπαγε την ένταση.