μαθητευόμενος

ουσιαστικό

1. Άτομο που μαθαίνει μια τέχνη, ένα επάγγελμα ή μια πρακτική δεξιότητα υπό την επίβλεψη και καθοδήγηση έμπειρου δασκάλου ή επαγγελματία, συμμετέχοντας πρακτικά και θεωρητικά στη δουλειά.

Συνώνυμα

μαθητευτής εκπαιδευόμενος ασκούμενος δόκιμος σπουδαστής μαθητής διδασκόμενος αρχάριος πρωτάρης νιούμπι τζούνιορ

Αντώνυμα

δάσκαλος καθηγητής εκπαιδευτής διδάσκων μέντορας μάστορας παιδαγωγός προπονητής καθηγήτρια γκουρού ειδικός γνώστης εμπειρογνώμονας διδάσκαλος επιστάτης δασκάλα επιμορφωτής επιβλέπων

Παραδείγματα χρήσης

  • Ο μαθητευόμενος δούλευε δίπλα στον τεχνίτη για έξι μήνες.
  • Η μαθητευόμενη έμαθε να ράβει στο εργαστήριο της μοδίστρας.
  • Οι μαθητευόμενοι παρακολούθησαν το σεμινάριο με προσοχή.
  • Τον θεωρούσαν μαθητευόμενο του αρχηγού της συμμορίας.
  • Στο τέλος της πρακτικής, κάθε μαθητευόμενος θα παρουσιάσει το πρότζεκτ του.