κατάσχεση

ουσιαστικό

1. Αναγκαστική δέσμευση και αφαίρεση περιουσιακών στοιχείων ή δικαιωμάτων από αρμόδια δημόσια ή δικαστική αρχή για την ικανοποίηση χρηματικής απαίτησης ή την εκτέλεση δικαστικής απόφασης.

Συνώνυμα

δέσμευση παρακράτηση δήμευση επίταξη σύλληψη κατάληψη κατάπτωση πιάσιμο αφαίρεση αρπαγή απαλλοτρίωση συγκράτηση υφαρπαγή

Αντώνυμα

αποδέσμευση επιστροφή απελευθέρωση δωρεά ελευθέρωση ανάκτηση παράδοση ακύρωση δώρημα επιχορήγηση κληρονομιά παραχώρηση επίδομα αποκατάσταση αγοραπωλησία

Παραδείγματα χρήσης

Η κατάσχεση του αυτοκινήτου έγινε μετά από δικαστική απόφαση.
Ο δικαστικός επιμελητής προχώρησε σε κατάσχεση των εμπορευμάτων του καταστήματος.
Έλαβε ειδοποίηση για κατάσχεση των χρημάτων από τον τραπεζικό του λογαριασμό.
Η κατάσχεση μέρους του μισθού του έγινε για την εξόφληση του χρέους.
Η κατάσχεση των εγγράφων κρίθηκε απαραίτητη στην προανάκριση.