ηθικότητα

ουσιαστικό

1. Η ιδιότητα ή κατάσταση του να ενεργεί κάποιος σύμφωνα με αρχές που καθορίζουν το σωστό και το λάθος, εκδηλούμενη μέσω εντιμότητας, ευθύνης και σεβασμού.

Συνώνυμα

ηθική ηθικοσύνη ήθος αρετή ακεραιότητα έντιμότητα τιμιότητα εντιμότητα ορθότητα μπέσα νομιμότητα

Αντώνυμα

ανηθικότητα ανεντιμότητα ακολασία κακοσύνη διαφθορά διαστροφή αδικία χυδαιότητα απατεωνιά ασυνειδησία κακό ασέλγεια ανομία συνωμοσία

Παραδείγματα χρήσης

  • Η ηθικότητα του γιατρού είναι απαραίτητη στη φροντίδα των ασθενών.
  • Συζητούσαν για την ηθικότητα των επιχειρηματικών πρακτικών στην επιτροπή.
  • Η πολιτική του είχε αμφισβητηθεί λόγω έλλειψης ηθικότητας.
  • Στη φιλοσοφία, η ηθικότητα αποτελεί κεντρικό ζήτημα που αφορά το σωστό και το λάθος.
  • Η εταιρεία ενισχύει την ηθικότητα μέσω εκπαιδευτικών προγραμμάτων και κωδίκων δεοντολογίας.