επιδείνωση

ουσιαστικό

Η μεταβολή προς το χειρότερο σε κατάσταση, συνθήκες, λειτουργία ή πρόγνωση ενός προσώπου, αντικειμένου, συστήματος ή φαινομένου, είτε βαθμιαία είτε απότομα.

Συνώνυμα

χειροτέρευση όξυνση επιβάρυνση υποτροπή υποβάθμιση παρακμή έξαρση παλινδρόμηση εξασθένηση επιπλοκή κατάρρευση οπισθοδρόμηση κατρακύλα

Αντώνυμα

βελτίωση ανάρρωση ανάκαμψη ύφεση ίαση επίλυση ανάνηψη ελάφρυνση αποκατάσταση ανακούφιση εξομάλυνση ανόρθωση ανάπτυξη αναβάθμιση υγειά θεραπεία

Παραδείγματα χρήσης

  • Η επιδείνωση της κατάστασης του ασθενούς ανησύχησε τους γιατρούς.
  • Η ξαφνική επιδείνωση του καιρού εμπόδισε την έναρξη του αγώνα.
  • Η επιδείνωση της οικονομίας προκάλεσε αύξηση της ανεργίας.
  • Μίλησαν για την επιδείνωση στις διπλωματικές σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών.
  • Η επιδείνωση των συμπτωμάτων έγινε εμφανής μετά τη διακοπή της θεραπείας.