εμετικός

επίθετο

1. Που προκαλεί εμετό ή διεγείρει την ανάγκη για εμετό.

2. Που προκαλεί έντονη ναυτία ή αηδία, θεωρούμενο εξαιρετικά δυσάρεστο.

Συνώνυμα

εμετογόνος εμετογενής αηδιαστικός σιχαμερός σιχαρός σιχαμένος αποκρουστικός αποτροπιαστικός βδελυρός απεχθής βρώμικος γλοιώδης φρικτός απαίσιος σκατένιος γκροτέσκος αισχρός

Αντώνυμα

νόστιμος ορεκτικός ευχάριστος απολαυστικός ελκυστικός αρεστός υπέροχος αποδεκτός

Παραδείγματα χρήσης

  • Το φάρμακο είχε εμετική δράση και προκάλεσε έντονη ναυτία.
  • Από το σάπιο ψάρι αναδυόταν μια εμετική οσμή.
  • Το αστείο του ήταν εμετικό και κανείς δεν γέλασε.
  • Τα σχόλιά του στο διαδίκτυο ήταν εμετικά και πολλοί ένιωσαν αηδία.
  • Ο ασθενής παρουσίασε εμετικούς σπασμούς και χρειάστηκε νοσηλεία.
  • Ο εμετικός μηχανισμός ενεργοποιήθηκε ως προστατευτική αντίδραση.