δέκτης

ουσιαστικό

1. Συσκευή ή τμήμα συσκευής που λαμβάνει ηλεκτρικά, ηλεκτρομαγνητικά ή ηχητικά σήματα και τα μετατρέπει σε κατάλληλη μορφή για επεξεργασία ή χρήση.

2. Άτομο, οργανισμός ή φορέας που δέχεται κάτι, όπως αντικείμενο, πληροφορία, μήνυμα ή παροχή.

Συνώνυμα

αποδέκτης παραλήπτης λήπτης υποδοχέας ραδιοδέκτης δικαιούχος προορισμός ραδιόφωνο τηλεόραση ωφελούμενος αισθητήρας συλλέκτης ράδιο

Αντώνυμα

πομπός αποστολέας εκπομπός πληρωτής φορέας σταθμός διανομέας δωρητής οφειλέτης πάροχος βλήμα καθοδηγητής οδηγός κάτοχος

Παραδείγματα χρήσης

  • Ο δέκτης της τηλεόρασης δεν παίρνει καλά το σήμα.
  • Ο δέκτης των παραπόνων ήταν υπερφορτωμένος μετά τις διακοπές ρεύματος.
  • Τα κύτταρα έχουν ειδικούς δέκτες για τις ορμόνες στο επιφανειακό τους μεμβράνη.
  • Ο δέκτης του μηνύματος δεν απάντησε ακόμα.
  • Ο δέκτης στον ηλιακό συλλέκτη απορροφά την ηλιακή ενέργεια και τη μετατρέπει σε θερμότητα.