βδελυγμία

ουσιαστικό

1. Έντονο, βαθύ αίσθημα απέχθειας και αηδίας προς πρόσωπο, πράξη ή κατάσταση.

2. Αυτό που προκαλεί τέτοιο αίσθημα, αντικείμενο μεγάλης αποστροφής και καταφρόνησης.

Συνώνυμα

βδέλυγμα αηδία αηδιασμός αποστροφή αποτροπιασμός απέχθεια σιχασιά σιχάμα απώθηση αποκρουστικότητα αντιπάθεια ασχήμια μίσος φρίκη βρώμα

Αντώνυμα

συμπάθεια αγάπη έλξη θαυμασμός λατρεία απόλαυση ευχαρίστηση αποδοχή γοητεία εκτίμηση στοργή ενθουσιασμός

Παραδείγματα χρήσης

  • Η βδελυγμία που ένιωσα μπροστά στη σήψη ήταν ακατανίκητη.
  • Η κοινότητα χαρακτήρισε την πράξη ως βδελυγμία.
  • Στα ιερά κείμενα η ειδωλολατρία περιγράφεται συχνά ως βδελυγμία.
  • Η διαφθορά στο δημόσιο θεωρείται βδελυγμία από πολλούς πολίτες.
  • Το θέαμα προκάλεσε βδελυγμία και όλοι απομακρύνθηκαν.