αρετή

ουσιαστικό

Εσωτερική ποιότητα του χαρακτήρα που εκδηλώνεται με σταθερότητα στις πράξεις, σεβασμό σε αρχές και υπευθυνότητα απέναντι στους άλλους, καθώς και ικανότητα αυτοελέγχου.

Συνώνυμα

ηθικότητα ήθος ηθική εντιμότητα τιμιότητα ανιδιοτέλεια καλοσύνη ευσυνειδησία προτέρημα ειλικρίνεια σωφροσύνη εγκράτεια ευσέβεια φιλαλληλία φιλανθρωπία αγιότητα αξία δικαιοσύνη

Αντώνυμα

κακία ανηθικότητα παράπτωμα διαφθορά μοχθηρία φαυλότητα κακοσύνη αμαρτία σκάνδαλο ελάττωμα πονηριά ασέβεια διαστροφή πειρασμός ατόπημα

Παραδείγματα χρήσης

Η αρετή θεωρείται βασική αξία στην ηθική φιλοσοφία.
Στην αρχαία Ελλάδα, η αρετή συσχετιζόταν με τον καλό βίο και τη σωφροσύνη.
Η υπομονή είναι αρετή.
Η καθημερινή εξάσκηση ανέδειξε την αρετή του τεχνίτη στο έργο του.
Οι μικρές πράξεις γενναιοδωρίας αποδεικνύουν την αρετή ενός ανθρώπου.